8 Temmuz 2014 Salı

belki güzel bir gün gelip uyanır bu sabah başucumda.

gün ışığı ısıtır içimi ve kamaştırır gözlerimi uykudan uyandığımda..
bir his kaplar içimi mutluluk belki de.

iki dudak yanaklarımda, merhaba sevgilim seninle bir yeni güne daha.

ve benim için hayat hep aksın böyle, iki dudağının arasında.

D!

27 Mart 2013 Çarşamba

Zaman, bazen  kaybetmeye yetmeyecek kadar kısa olabilir. 
Yapman gereken; karar vermek ve hayata geçirmektir.

Cevapların, kazandığın zaman içinde seni bir şekilde bulacaktır.

D!

İnsan, bazı kararlarını alırken, ardında onları destekleyecek sebepler bulmak ister.
Sanki öyle olursa; günü geldiğinde sonuçları için kendini daha kolay affeder, kendi gözünde.
Hafifletici nedenlerdir bunlar.

Hesapsız, sonuçsuz ve çıkarsız aldığımız kararlar; özgürdür. Bir sonuca bağladığımız sürece; kararlarımız kadar zamanımız da tutsak edilir bilincimizde. Çünkü karar vermeye ve sonuca ulaşmaya çalıştığın zaman eşittir birbirine.

Sadece içinde ki sesi dinleyip gittiğin ya da kaldığın oldu mu?
Yarını düşünmeden, evet yaptım diyebildiğin. Şartlarımız bunu zorlaştırıyor gittikçe.. Bizler büyürken; hayatlarımız da  zamana yenik düşen çocuk giysileri gibi daralıyor.

Ruhumuzun özgürlüğünü korumamız gerekiyor. kaçtığımız gerçeklerimiz değil, korkularımız olmalı aslında. yüzleşerek terk edebildiğimiz tüm korkularımız şerefine, bugün bir karar vermenin özgür ve sonsuz bir maviye bakar gibi tadını duyabilelim. Gri bir güne, güneş açmış gibi bakalım..

İşte her şeye rağmen, karar vermenin sessiz huzurudur bu.
Dilerim pişmanlık uzak olur bizlerden, mutluluğa yakın olmak kadar.


D!

23 Mart 2013 Cumartesi

5 dakika sesini duyarsın, 23 saat 55 dakika mutlu olursun..



Dizime başını düşür uyu
saçlarım yüzünde gezsin.
geceler uzun, geceler boyu
ben yorgun, sen güzelsin..

Dizime başını düşür uyu
korkular içimden aksın gitsin.
geceler uzun, geceler boyu
ben yorgun, sen güzelsin..

Düşerken son bir kez yalana,
benimsin, benim!

Yalansan; yalanı severim.
Elimde değil!


Vega




22 Mart 2013 Cuma

Dursun Dünya.


Kurtulmak için her seferinde, kaçtım koşar gibi içimde ki senden.

Mektuplar gibiyiz hiç açılmamış,
Saklanmış ama zamanla kaybolmuş,
Sildin  mi beni parmak ucunla?
İçinde ki benden kurtuldun mu yoksa..

Günüm gelince yok oldum ardından.
Şimdi dursun ister dönsün dünya..


Teoman.


Kararsızlık kaosu sonunda bitti. Karar kendi sonunu getirdi çünkü..
Bir mücadele gibi beni boğan bu kargaşa, olanları ile gittikçe daha iyi anlattı kendini bana.

Direnmek, fayda etmiyormuş her zaman. Başarı getirmiyor yani. Bir başlangıçtı ve bir sonu da olacaktı elbet. Elimden geldiğince uzatmaya çalıştım bu sonu. Ama her şeyde olduğu gibi, bir saati vardı. Ve o zamanı vurana kadar akrep; sen karasız olduğunu sanıyormuşsun.

Bir kapı kapanıyor yine..
Bitiyor anılar & acılar.

Mutluyum diyemem kendi adıma, olur böyle şeyler arasıra.. 
Bir yandan sade bir huzur var içimde. 

Kazanmak ya da kaybetmek ve kabullenmek arasında bir yerdeyim.

Bir papatya çayı benimle. ve yanımda olmasalar da varlığını tüm yüreğimde hissettiğim tüm sevdiklerim..


D!