Ben içeri düştüğümden beri güneşin etrafında on kere döndü dünya 
Ona sorarsanız: ´Lafı bile edilemez, mikroskopik bi zaman', 
Bana sorarsanız: ´On senesi ömrümün...


Bir kurşun kalemim vardi, ben içeri düştügüm sene 
Bir haftada yaza yaza tükeniverdi 
Ona sorarsaniz: ´Bütün bi hayat...´ 
Bana sorarsanız: ´Adam sende bi hafta...´ 

N. Hikmet

Hiç bitmesin dediğin anlardır zamanın acımasız olduğu. Sana aldırmadan geçer, geride bırakır saatleri. Geriye keşke ile başladığın cümlelerin kalır..
Keşke bir saatim daha olsaydı diyerek girişirsin beklemeye, özlemeye..

bu sabah bir kez daha sevdim seni, yanımdaymışsın gibi hayal ettim.
kulağına eğilip söyledim sanki sözlerimi, gökyüzüne fısıldamak yerine.

Uzaktan sevmek böyle bir şey galiba? Yokluğunu kanıksayıp bir zaman sonra, varlığına sarılmak..
yakınında hissedip sadece mutlu olmak kendi dünyanda.

Bazen hayat öyle bir anda bir şey getiriyor ki sana; sadece durup seyrediyor ve şaşırıyorsun.
Seni duyan gizli bir kalp varmış gibi etrafında, seferber ediyor tüm meleklerini seni mutlu etmek için.
Arada geçen bir kaç dakika, bu kadar farklı hissedebilirsin diyorsun.
Çünkü bunu yaşatan özel şeyler olduğunu fark ediyorsun kendi dünyanda.
Anı yaşayıp daha umutlu bakabiliyorsun yarına.
Bir ses fısıldıyor kulağına her şeyin güzel olacağını.

Biz küçükken çok büyüktük. Mesela kollarımızı bir açardık, dünyayı kucaklardık. 
Güzeldik biz küçükken. 

N. Hikmet

Yanındayken uzak olmak, ayrı sehırlerde uzak kalmaktan daha zor. 
Bazen mesafeler anlamını yitirsin istiyorum..

Daha önce var olmamışlardı ya da hiç gitmemişlerdi sanki..arada geçen zaman ise bir varlıktı birlikte geçirilen,bir gün gideceklerini düşünmeden...